กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 99 คุ้มครอง
โม่ปู้เสวียนยกหัตถ์ โซ่เหล็กถักทอเป็นเก้าอี้ตัวหนึ่ง เขานั่งลงอย่างสบายอารมณ์ จากนั้นมองไปยังจวินซางราวกับกำลังชมละคร
เขาเคาะข้อนิ้วเบา ๆ บนโซ่เหล็กข้างกาย จนถึงตอนนี้จึงเริ่มพินิจจวินซางอย่างละเอียด
กลิ่นอายนี้ ช่างคุ้นเคยเสียจริง แม้หลับใหลมาพันปี ความทรงจำของเขาก็ยังไม่เลว
เมื่อเขาเห็นป้ายหยกประมุขสำนักบนสายคาดเอวของจวินซาง ก็พลันหัวเราะเยาะออกมา
“ฮึ หลีซาง ที่แท้ก็เป็นเจ้า เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปถึงเพียงนี้ ถึงระดับเทพจำแลงแล้ว ยังไม่กล้าลงมือแตะต้องกรรม ใช่หรือไม่”
โม่ปู้เสวียนเอ่ยขึ้น เรียกชื่อของจวินซางเมื่อพันปีก่อนออกมาโดยตรง
จวินซางได้ยินก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เป็นครั้งแรกในรอบพันปีที่สีหน้าของเขามีความงุนงง