กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 เย็นชาไร้เมตตา
โม่ปู้เสวียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง มองชิงฉือที่ถูกตนกระแทกจนกระเด็น
ใช่แล้ว นี่แหละคือความรู้สึกเช่นนั้น ความบ้าคลั่ง การสังหาร การเล่นกับความรู้สึกของผู้อื่น
มองเห็นคนเหล่านี้ถูกสายสัมพันธ์ผูกพันดั่งมดปลวกอันต่ำต้อย เขาก็ตื่นเต้นเร้าใจ
ช่างหาได้ยากนัก ตายไปหลายปีปานนั้น พอลืมตาขึ้นกลับปรากฏอยู่ในร่างของผู้บำเพ็ญคนหนึ่ง ตัวเขาเองก็แทบไม่อยากเชื่อว่ายังมีชีวิตอยู่
แม้ไม่เข้าใจว่าตนมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แต่ก็เท่ากับมอบชีวิตใหม่ให้แก่เขา
จะปล่อยให้พลังเทพอำมหิตของตนสูญเปล่าได้อย่างไร ย่อมต้องเล่นให้สนุกเสียหน่อย
โชคดีนัก เจ้าของร่างนี้ใช้ชื่อเดียวกันกับเขา