กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 116 ยอมสยบให้เพียงนางคนเดียว
เหลิ่งซื่อเย่คิดไม่ถึงว่าเธอจะขี้เล่นขนาดนี้ จึงส่งเสียงครางฮึดฮัดในลำคอทันที “เด็กดี อย่าขยับ!”
“ฉันผิดไปแล้ว... รู้แล้วละ ต่อไปฉันจะไม่พูดจาเหลวไหลแบบนี้อีกแล้ว”
เหลิ่งซื่อเย่กอดเธอไว้แล้วพูดด้วยเสียงสะอื้นไห้
เหลิ่งซื่อเย่ผู้สูงส่งอยู่เสมอมา ยอมสยบลงเพียงต่อหน้าเซิ่งลั่วหน่วนคนเดียว
เขาพร้อมปรับตัวอ่อนตามแข็งตามได้เสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าเซิ่งลั่วหน่วน
“ไม่ฟัง ๆ เรียกเด็กดีก็ไร้ประโยชน์” เซิ่งลั่วหน่วนพยายามสะกดข่มความหวั่นไหวในใจและความเขินอายเพียงเล็กน้อยที่มี กอดคอเหลิ่งซื่อเย่แล้วขยับอีกครั้ง
“ห้ามจูบฉัน ห้ามมือไม้ซุกซนกับฉัน” เซิ่งลั่วหน่วนส่งเสียงเตือน