ตอนที่ 117 อารมณ์ที่จู่ ๆ ก็พวยพุ่งขึ้นมา

ตอนที่ 117 อารมณ์ที่จู่ ๆ ก็พวยพุ่งขึ้นมา

นี่เป็นครั้งที่สองที่เหลิ่งซื่อเย่เดินเข้ามาในบ้านของเซิ่งลั่วหน่วนอย่างเปิดเผย

ทั้งสองคนไม่ได้วางแผนจะออกไปทานข้างนอก เดิมทีตั้งใจจะกลับคฤหาสน์ราตรีสมุทร แต่เหลิ่งซื่อเย่ไม่อยากกลับ

เขาอยากมาบ้านของเธอ

พอเข้ามาข้างใน เหลิ่งซื่อเย่ก็คิดจะเดินเข้าห้องครัว แต่กลับถูกเซิ่งลั่วหน่วนดึงเอาไว้

เหลิ่งซื่อเย่เหลียวหลังกลับมา มองเธอด้วยความอ่อนโยน “เป็นอะไรไป คุณหนู? ในครัวไม่มีวัตถุดิบเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้คนส่งมาให้”

เหลิ่งซื่อเย่มองท่าทางที่ดึงชายเสื้อเขาไว้โดยไม่พูดไม่จา ก็ไม่ได้ร้อนใจ จากนั้นจึงกุมมือที่จับชายเสื้อเขาไว้ในฝ่ามือ “กุมมือไว้สิ”

เขาไม่ยอมให้เธอดึงแค่ชายเสื้อหรอกนะ

“ไม่ใช่” เซิ่งลั่วหน่วนสั่นหัว