กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 115 ชอบนายที่สุดเลยนะ
เหลิ่งซื่อเย่อ้มเซิ่งลั่วหน่วนกลับมาบนรถ ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเบาะหลัง หรือหากพูดให้ถูกต้องคือเขาอุ้มนางนั่งอยู่ต่างหาก
เซิ่งลั่วหน่วนนั่งอยู่บนตักของเหลิ่งซื่อเย่ ก็รีบถอดหมวกและหน้ากากอนามัยของเขาออกทันที เป็นดังคาด บนหน้าผากของเขาเริ่มมีหยาดเหงื่อผุดซึมแล้ว เธอพึมพำด้วยความสงสารและห่วงใย “ไหนบอกว่าเจ็ดโมงครึ่งจะมารับฉันไงคะ ทำไมถึงออกมาเร็วขนาดนี้ รู้หรอกนะว่าคุณมีเสื้อผ้ากันแสงนี้ใส่ แต่ว่าอากาศมันร้อนมาก อบไว้อย่างนี้มันอึดอัดมากเลยนะ”
เหลิ่งซื่อเย่มองดูเธอทำปากยื่นพึมพำบ่นพึมพำไม่หยุด ก็มีความสุขอย่างยิ่ง เขารีบก้มหน้าลงไปจูบปากเล็ก ๆ ของเธอหนึ่งที “เสื้อตัวนี้ไม่อบหรอก ใส่แล้วเย็นสบาย โม่เทียนเป็นคนวิจัยน่ะ”