กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 103 ชอบมากที่เขาเรียกเธอว่าที่รัก
อุณหภูมิภายในห้องน้ำพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
******
ทั้งที่ตอนตื่นนอนเป็นเวลาเก้าโมงเช้า ทว่ายามสิ้นสุดลงกลับเป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว
ในเวลานี้ เหลิ่งซื่อเย่ยืนอยู่ด้านหลังของเซิ่งลั่วหน่วน โอบเธอไว้ในอ้อมอก กุมมือเธอเปิดก๊อกน้ำ ค่อย ๆ ล้างนิ้วมือเรียวยาวขาวเนียนของเธอทีละนิ้ว
มองจากมุมด้านหลัง เนื่องจากขนาดร่างกายที่ต่างกันของทั้งสองคน จึงดูเหมือนเหลิ่งซื่อเย่โอบหุ้มตัวเซิ่งลั่วหน่วนเอาไว้ทั้งตัว
เซิ่งลั่วหน่วนปล่อยให้เหลิ่งซื่อเย่ช่วยเธอล้างมือ ร่างกายเหนื่อยล้าพิงอยู่ในอ้อมอกของเขา ปากยังคงบ่นพึมพำออดอ้อน: “อืม…… ครั้งหน้าไม่เอาแล้วนะ คุณนานเกินไปแล้ว มือฉันเมื่อยไปหมดแล้ว”