กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 102 สวมบทบาทศาสตราจารย์
ดวงอาทิตย์ด้านนอกเริ่มทำงานมานานแล้ว ทว่าบรรยากาศภายในห้องกลับคลุมเครือเย้ายวนถึงขีดสุด
เม็ดเหงื่อเริ่มผุดซึมตรงหน้าผากของเหลิ่งซื่อเย่ ร่างกายอดทนอดกลั้นจนแทบจะระเบิดออกมา
น้ำหนักมือของเขาเพิ่มขึ้นโดยไม่รู้ตัว เซิ่งลั่วหน่วนเจ็บจนร้องอุทาน เหลิ่งซื่อเย่พลันรู้สึกตัว เงยหน้าขึ้นมองร่างน้อยใต้ร่าง
ริมฝีปากสีแดงคู่นั้นถูกเขาบวมเป่งจากการชโลมโลมเลีย มุมปากยังคงมีหยาดน้ำลายใสเชื่อมเป็นสาย
“ลั่วลั่ว ฉัน... อึดอัดทรมานเหลือเกิน”
เสียงของเหลิ่งซื่อเย่สั่นสะท้านน้อย ๆ สองมือยันไว้เหนือร่างกายของเธอ
ใบหน้าของเซิ่งลั่วหน่วนร้อนผ่าว เธอรู้ว่าเขากำลังพูดถึงอะไร เธอสัมผัสได้ถึงมันอย่างชัดเจน
แต่จะให้เธอเอ่ยปากพูดคำว่าต้องการฉันไหมอีกรอบ เธอกลับพูดมันไม่ออกแล้ว