กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 64 คำสารภาพรัก ณ วินาทีที่ 52
เหลิ่งซื่อเย่พาเซิ่งลั่วหน่วนมายังห้องหนังสือ
จากนั้นก็จูงเธอมาที่ข้างโต๊ะทำงาน แล้วให้เซิ่งลั่วหน่วนนั่งลงบนเก้าอี้ของเขา
“มีอะไรเหรอ ทำตัวมีลับลมคมนัยจัง” เซิ่งลั่วหน่วนมองการกระทำของเหลิ่งซื่อเย่ แค่ให้ของขวัญทำไมถึงรู้สึกเหมือนวันสิ้นโลกยังไงอย่างนั้น
ไม่ถูกต้อง คำเปรียบเปรยนี้นำมาใช้ตรงนี้คงไม่เหมาะสมเท่าไร แต่เซิ่งลั่วหน่วนมองเหลิ่งซื่อเย่แล้วกลับรู้สึกว่าเหมือนมากจริง ๆ
เหลิ่งซื่อเย่ไม่ได้ตอบ เขาทำเพียงกระแอมเบา ๆ แล้วก้มหน้าเปิดลิ้นชักบนโต๊ะทำงานภายใต้สายตาของเซิ่งลั่วหน่วน หยิบกล่องกำมะหยี่สีดำทรงยาวออกมากระทั่ง