กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 49 ไปปลอบใจคุณชายใหญ่เถอะ เขาคงร้องไห้หนักมากแล้ว
ครึ่งชั่วโมงต่อมา อี้เฟิงนำบอดี้การ์ดหลายคนออกเดินทางไปสนามบินเพื่อรับเซิ่งลั่วหน่วน
ก่อนออกไป เขาไม่ได้บอกเหลิ่งซื่อเย่
เขาตรงไปรอที่ประตูทางออกสนามบิน คอยเฝ้าดูข้อมูลเที่ยวบินของเซิ่งลั่วหน่วนที่เพิ่งตรวจสอบมา เผื่อว่ามีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ
พอคิดถึงวินาทีที่คุณชายใหญ่ได้เห็นคุณหนูเซิ่งมาถึงในอีกสักครู่ อี้เฟิงก็ตื่นเต้นตามไปด้วย
ส่วนภายในคฤหาสน์
ตอนที่โม่เทียนประคองเหลิ่งซื่อเย่ไปที่เตียง เห็นเขาเอาแต่ถือโทรศัพท์มือถือคอยมองดูอยู่ตลอดโดยไร้การเคลื่อนไหวใด ๆ ก็รู้ทันทีว่าเขาอยากจะทำอะไร
เขาถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา ซึ่งลมหายใจนี้เขาถอนหายใจดังมาก ทว่าเหลิ่งซื่อเย่ก็ไม่ได้สนใจ