ตอนที่ 50 เพราะฉะนั้น ให้ฉันมาชอบคุณได้ไหม

ตอนที่ 50 เพราะฉะนั้น ให้ฉันมาชอบคุณได้ไหม

ที่แท้ไม่ใช่เพราะเขาชอบสีดำ ไม่ใช่เพราะเขาชอบความมืดมิด แต่เป็นเพราะเขาทำได้เพียงใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางเงามืดเท่านั้น

เซิ่งลั่วหน่วนครั้งนี้ไม่ได้เดินตัวสั่นเทา และไม่ได้กะงกะเงิ่นลังเลแม้แต่น้อย เดินไปถึงหน้าประตูห้องที่อี้เฟิงบอก

เธอไม่ได้ผลักประตูเข้าไป แต่กลับเช็ดน้ำตาที่หางตา พัดระบายความร้อนบนใบหน้า แล้วเคาะประตู

ทว่าไม่มีเสียงตอบรับ แต่ถึงอย่างนั้นเซิ่งลั่วหน่วนก็ไม่ได้คิดจะเคาะประตูต่อ หมุนลูกบิดประตูแล้วเปิดเข้าไปโดยตรง

ทันใดนั้น สายตาพลันประสานเข้ากับเหลิ่งซื่อเย่ที่เพิ่งพยายามลุกจากเตียงเดินมาถึงท้ายเตียงพอดี

เซิ่งลั่วหน่วนไม่ได้เดินต่อ แต่ยืนอยู่ตรงมุมห้องมองดูเหลิ่งซื่อเย่