เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 43 เขาไปwork-trip ไม่ตัดใจจากไป
เซิ่งลั่วหน่วนเพิ่งตื่นนอนนอนอยู่บนเตียง มองเพดานห้องอย่างเหม่อลอย พยายามดึงสติให้กลับมาแจ่มใส
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือข้างหัวเตียงก็ดังขึ้น
เธอไม่ได้ลุกขึ้น แต่ยื่นแขนไปคลำหาโทรศัพท์ พอหยิบโทรศัพท์มาได้ก็ไม่มองสักนิด กดรับสายและเปิดลำโพงทันที โทรศัพท์ก็ไม่ได้ถือไว้ เพียงแค่คลี่วางไว้ข้าง ๆ
“ฮัลโหล......”
เช้าตรู่ขนาดนี้ ใครจะโทรศัพท์มากัน
เหลิ่งซื่อเย่ที่อยู่บนเครื่องบินกำโทรศัพท์มือถือไว้ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ตอนแรกเขายังนึกว่าเด็กสาวจะไม่รับสาย ตอนนี้ได้ยินเสียงของเธอ อาจเพราะเพิ่งตื่นนอน น้ำเสียงจึงยังมีความแหบแห้งอยู่เล็กน้อย นุ่มนวลนิ่มนวล ทำให้เขานึกถึงภาพคืนนั้นที่ยืนมองเธอนอนหลับสนิทอยู่ข้างเตียงขึ้นมาทันที
“ขอโทษด้วย รบกวนเธอหรือเปล่า”