เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 42 สองฝั่งมรณะชีวัน สถิตห่างกันคนละฟากฝั่ง
“เชี้*! เหลิ่งซื่อเย่ อย่าบอกนะว่าที่แกเรียกพวกเรามากลางดึกแบบนี้ แค่จะให้มาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาด้านความรักให้แก?”
โม่เทียนตะโกนลั่นออกมาโดยไม่เก็บเสียงเลยแม้แต่น้อย
เหลิ่งซื่อเย่ซึ่งกำลังมีสมาธิกับการมองเนื้อหาในแท็บเล็ต กวาดสายตาเย็นชาตอบกลับโม่เทียนเสี้ยวหนึ่ง “นายช่วยหนวกหูให้น้อยลงหน่อยได้ไหม?”
ทำไมถึงมีผู้ชายที่ชอบส่งเสียงโวยวายเหมือนผู้หญิงแบบนี้ได้นะ?
“อี้เฟิง จัดการเลย! เรียกพวกเรามากลางดึกแล้วยังมาทำสายตาเย็นชาใส่แบบนี้อีก!”
อี้เฟิงไม่ได้สนใจโม่เทียน ปล่อยให้อีกฝ่ายพึมพำอยู่ข้าง ๆ ไปคนเดียว
เขาทรุดตัวลงนัั่งบนโซฟาข้าง ๆ ก่อนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณชายใหญ่ คุณตัดสินใจที่จะเริ่มจีบคุณหนูเซิ่งแล้วใช่ไหมครับ?”