กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 39 เธอจูบเขา!
“เซิ่งลั่วหน่วน อย่าดื่มอีกเลย”
“ช้าหน่อย ช้าหน่อย...”
“วันหลังฉันพาเธอมาดื่มอีกดีไหม?”
“พวกเราดื่มน้ำส้มเพียว ๆ ดีไหม?”
“......” เหลิ่งซื่อเย่เอ่ยปรามด้วยความอ่อนโยนและนึกปลง
เมื่อกี้ตกลงกันไว้แล้วว่าจะดื่มแค่นิดเดียว
หลังจากทานข้าวเสร็จ เซิ่งลั่วหน่วนก็ทดลองจิบไวน์ผลไม้คำแรก ตอนแรกที่จิบไปคำเล็ก ๆ เธอรู้สึกว่ารสชาติไม่เลวเลยอยากจะดื่มต่อ
พอลิ้มรสจนคุ้นชิน เธอก็อยากจะดื่มคำใหญ่ ๆ เหลิ่งซื่อเย่ยังไม่ทันได้ห้ามเธอก็ดื่มลงไปแล้ว เขาคอยปลอบเธออยู่ข้าง ๆ มือโอบรอบร่างกายเธอไว้หลวม ๆ แต่ก็ไม่กล้าแตะต้องตัว
“เหลิ่งซื่อเย่ ฉันไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย คุณให้ฉันดื่มอีกนิดเดียวได้ไหม? แค่นิดเดียวจริง ๆ”