กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 40 เหลิ่งซื่อเย่ผู้รวบรวมความกล้าเพื่อขอจูบ
เซิ่งลั่วหน่วนวิ่งกลับเข้ามาข้างใน ตัดขาดจากเสียงภายนอกทั้งหมด
พอเข้าไปและปิดประตูแล้ว เธอก็ใช้แผ่นหลังพิงกับบานประตูเหมือนเด็กสาวคนหนึ่ง สองมือคุมหัวใจของตัวเองไว้ด้วยสีหน้าขดเขินเอียงอาย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจูบผู้ชาย แถมยังเป็นฝ่ายเริ่มก่อนอีกด้วย!
ทั้งที่ผ่านมาระยะหนึ่งแล้ว เธอยังคงยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นกระหน่ำอย่างรุนแรง “ตึกตัก ตึกตัก...”
ราวกับมีฟองสบู่สีชมพูจำนวนมากกระจายอยู่รอบตัว
ดูเหมือนความรู้สึกนี้จะดีไม่น้อย เหตุใดถึงรู้สึกเหมือนจะเสพติดขึ้นมาเสียอย่างนั้น
เรื่องนี้ทำให้เซิ่งลั่วหน่วนนึกถึงตอนที่อยู่ในห้องทำงานของเหลิ่งซื่อเย่ขึ้นมาทันที เธอถึงกับอยากจะเลิกเสื้อผ้าของเขาออก...