ตอนที่ 25 เขาไม่อาจตัดใจได้จริง ๆ

ตอนที่ 25 เขาไม่อาจตัดใจได้จริง ๆ

กลางดึก

คฤหาสน์ราตรีสมุทร

ในห้องมืดมิดห้องหนึ่ง เหลิ่งซื่อเย่นั่งอยู่ตรงระเบียงห้องนอนโดยสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ เรียวนิ้วยาวขาวผ่องแกว่งแก้วผลึกเจียระไนทรงสูงที่สะท้อนประกายระยิบระยับด้วยความเย็นชาและเกียจคร้าน เรียวปากบางสวยเม้มลงเล็กน้อย เส้นผมสั้นเป็นระเบียบส่งให้ใบหน้าดูเย็นชาและคมคายยิ่งขึ้น

ความทรงจำของวันนี้ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง วันนี้เขากับเธออยู่ด้วยกันตลอดทั้งวัน

การคิดถึงเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องมีความสุข ทว่าเขากลับอึดอัดไปทั้งตัว คิดถึงเธอแต่กลับไม่ได้พบหน้า

ท่าทางของเธอในวันนี้ คงไม่ได้รังเกียจตนเองหรอก