ตอนที่ 24 ชาตินี้พวกเราพอจะมีความเป็นไปได้ไหม

ตอนที่ 24 ชาตินี้พวกเราพอจะมีความเป็นไปได้ไหม

ผ่านไปครู่หนึ่ง เซิ่งลั่วหน่วนก็เข้าร่วมการย่างเนื้อ แม้ว่าเธอจะค่อนข้างขี้เกียจและอยากกินของที่ปรุงเสร็จแล้วมากกว่า แต่ก็ยังอยากลองสัมผัสความรู้สึกในการย่างเนื้อด้วยตัวเองดูสักครั้ง

บางครั้งเซิ่งลั่วหน่วนก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับหลันหยางหยาง ชอบกิน แต่กลับไม่ชอบลงมือทำ

จากนั้นก็ได้ยินเสียงพนักงานต้อนรับจากด้านล่าง: ยินดีต้อนรับค่ะ!

เซิ่งลั่วหน่วนก้มมองลงไปชั้นล่าง เห็นนักเรียนชายสองสามคนกับนักเรียนหญิงอีกสองคนเดินเข้ามา

“เหลิ่งซื่อเย่ มีคนมาทานเนื้อย่างแล้ว” เซิ่งลั่วหน่วนดูจะตื่นเต้นอยู่บ้าง ตำแหน่งของชั้นสองสามารถมองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดของชั้นหนึ่งได้ แต่ชั้นหนึ่งมองไม่เห็นชั้นสอง เพราะมีฉากกั้นของชั้นสองบังเอาไว้

มุมปากของเหลิ่งซื่อเย่ยกขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับส่งเสียงอืมในคอ