ตอนที่ 26 ความสุขที่แอบขโมยมาของเขา

ตอนที่ 26 ความสุขที่แอบขโมยมาของเขา

แต่สิ่งที่เหลิ่งซื่อเย่ผู้จากไปไม่รู้ก็คือ ในวินาทีที่เขาหันหลังกลับ หญิงสาวในความฝันได้คลี่ยิ้มออกมาโดยสัญชาตญาณ บางทีเธออาจจะฝันถึงเขาก็เป็นได้

ค่ำคืนในฤดูใบไม้ผลิเย็นสบายขึ้นมาเล็กน้อย สายลมพัดผ่านอย่างอ่อนโยน หอบเอา กลิ่นอาย ดอกไม้และใบหญ้าอันสดชื่นมาด้วย ในคืนอันเงียบสงบ ราวกับได้ยินเสียงกิ่งไม้กำลังแตกใบอ่อน

เซิ่งลั่วหน่วนหลับสบายอยู่ในห้องอันอบอุ่น โดยไม่รู้เลยว่ามีคนคนหนึ่งกำลังเฝ้าปกป้องเธออยู่เงียบ ๆ

วันต่อมา เนื่องจากเมื่อคืนเซิ่งลั่วหน่วนนอนดึก ตอนที่ตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นจึงเป็นเวลาสิบโมงกว่าแล้ว

มือ ยื่นไปคลำหาโทรศัพท์มือถือโดยสัญชาตญาณ แต่กลับคลำไม่เจอ พอลุกขึ้นนั่งและมองดูก็พบว่ามันวางอยู่ข้าง ๆ แปลกจัง ทั้งที่เมื่อวานเธอกำจำได้ว่ากอดนอนแท้ ๆ