เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 18 ฉันไม่คู่ควรกับเธอ
หลังจากเซิ่งลั่วหน่วนอิ่มแล้วก็คิดจะไปล้างจานชาม พอพึ่งจะยัดตัวลุกขึ้น เหลิ่งซื่อเย่ก็วางจานชามของตัวเองลง การกระทบกันระหว่างกระเบื้องเซรามิกกับหินอ่อนส่งเสียงดังแสบหูสะท้อนออกมา
แต่เหลิ่งซื่อเย่กลับไม่ได้ใส่ใจ เขามองไปทางเซิ่งลั่วหน่วนแล้วเอ่ยปาก “คุณไม่กินแล้วเหรอ ฉันล้างจานได้นะ”
“ฮะ ๆ...”
เซิ่งลั่วหน่วนมองเหลิ่งซื่อเย่ที่ทำตัวไม่ถูกและลุกลี้ลุกลนเต็มประดา ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
คนคนนี้จะแสดงออกให้ชัดเจนกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม เขาไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่ายามอยู่ต่อหน้านาง เขาแสดงอารมณ์ออกมาอย่างเด่นชัดขนาดไหน
แถมยังเสแสร้งไม่ยอมรับความรู้สึกที่มีต่อนางอีก
เมื่อครู่นางรู้สึกสูญเสียจริงๆ จึงไม่ได้เอ่ยปากพูดต่อตอนทานอาหาร ผู้ชายคนนี้คงไม่ได้กำลังทำสงครามสามร้อยยกอยู่ในใจหรอกนะ