กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 19 สูญเสียกับเสียดาย เขาเลือกที่จะเสียดาย
ครั้งนี้ เซิ่งลั่วหน่วนไม่ได้ไปที่ห้องหนังสือ แต่เอ่ยปากขอเหลิ่งซื่อเย่ว่าอยากเดินเล่นรอบ ๆ คฤหาสน์แห่งนี้
พอเธอเห็นเหลิ่งซื่อเย่ลังเล ก็นึกว่าเขาไม่ชอบ จึงเอ่ยขึ้นว่า “ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไร ฉันนั่งกินขนมดูทีวีตรงนี้สักพักก็ได้ ได้ไหม”
“ไม่มีทาง ไปไหนก็ได้ทั้งนั้น ผมไม่มีความลับอะไร”
ฉันไม่ใช่ไม่มีความลับ เพียงแต่ไม่มีความลับกับเธอเท่านั้น
เหลิ่งซื่อเย่เกรงว่าเซิ่งลั่วหน่วนจะเข้าใจผิด จึงเอ่ยปากอธิบาย
อาจเป็นเพราะคนในเหตุการณ์มักมองไม่เห็นตัวเอง