กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่!
ถ้าการหยุดเวลาสามารถควบคุมให้คนที่ผมต้องการขยับได้ด้วยก็คงดีสินะ
จ้าวอี้ไป๋เริ่มลงมือเก็บเกี่ยว
เขานำข้าวของของคนพวกนี้เข้ามิติระบบของตัวเองทั้งหมด แต่งานแบบนี้ก็เหมือนกับการป้อนอาหารในสภาวะหยุดเวลา แม้ว่าจะได้รับของและรู้สึกสะใจ แต่การต้องทำอยู่คนเดียวมันก็น่าเบื่อไปหน่อย
เก่งนักนะโจวหมิงหยาง แกนี่มันไอ้แก่ที่รู้วิธีซ่อนคมจริงๆ มิน่าล่ะผมถึงรู้สึกว่าพลังทำลายล้างสูงๆ ในเมืองเอที่พอจะหยิบมาใช้ได้ถึงมีน้อยนัก ที่แท้พวกทหารที่รอดชีวิตจากการกลายพันธุ์ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของแกมาตลอดนี่เอง