กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145 บาปแห่งความเย่อหยิ่ง
จ้าวอี้ไป๋ใช้เท้าถีบประตูเหล็กที่เปิดแง้มอยู่จนเปิดกว้างออกแล้วเดินเข้าไป
ภายใต้สถานะหยุดเวลา ทุกสรรพสิ่งต่างถูกแช่แข็งไว้
ไม่ว่าจะเป็นสภาพหรือท่าทางของโจวหมิงหยางและคนอื่นๆ ต่างก็ถูกหยุดนิ่งเอาไว้ทั้งหมด
นี่พวกคุณเป็นถึงบุคคลระดับใหญ่โตกันจริงๆ สินะ
จ้าวอี้ไป๋มองไปที่ท่าทีอันองอาจน่าเกรงขามของเจ้าเมืองอย่างโจวหมิงหยาง แล้วหันไปมองอินทรธนูบนบ่าของพวกชายวัยกลางคนที่สวมชุดลายพรางเหล่านั้น
คนเหล่านี้ ในยุควันสิ้นโลกถือเป็นกลุ่มคนที่ชาวบ้านตัวเล็กๆ อย่างเขาไม่มีทางได้แตะต้องได้ง่ายๆ แน่นอน
แต่ในตอนนี้ จ้าวอี้ไป๋กลับไม่ได้ไว้หน้าพวกเขาแม้แต่น้อย
พวกคุณต่างก็เป็นคนตายกันหมดแล้ว