ตอนที่ 161 คุณอากับอาสะใภ้ในนามมารับเป็นญาติถึงบ้าน

ซ่งซีซีเพียงชำเลืองมองแวบหนึ่ง ฝีเท้าไม่ได้หยุดลง กลับเดินเร็วขึ้นด้วยซ้ำ เธอไม่ชอบวันฝนตก อากาศเย็นชื้นกับพื้นดินเปียกแฉะมักทำให้เธอนึกถึงห้องเก็บฟืนที่เธออาศัยอยู่มา 17 ปี

เวลาอากาศดีก็ยังพอทน แต่พอฝนตก ห้องเก็บฟืนจะกลายเป็นเย็นเยียบชื้นแฉะ ผ้าห่มผืนเก่าผืนเดียวของเธอราวกับถูกสาดน้ำ ห่อตัวแล้วก็เหมือนไปตากฝนข้างนอก นอนทั้งคืนร่างกายก็ไม่อุ่นขึ้นเลย

ในวันฝนตกครึ้มแบบนี้ เธอชอบที่สุดคือขดตัวอยู่ในผ้าห่มอุ่น ๆ ชงชาร้อนสักแก้ว กับขนมอร่อยสักจาน ฟังเสียงเม็ดฝนกระทบหน้าต่างกระจก มองกิ่งไม้ที่ถูกสายลมหนาวพัดจนกระจัดกระจาย แล้วเธอจะรู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

ซ่งซีซีเดินเร็วขึ้นอีก วันนี้เธอสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีแดงสดทรงหลวม รูปร่างงามอรชร ท่ามกลางม่านฝนที่พร่ามัวราวกับสีสันสดใสหยดหนึ่งบนผืนภาพอันหมองหม่น