เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ฮัดเช่ย!”
ซ่งซีซีลูบจมูก ดึงเสื้อคลุมให้กระชับ ตอนนี้เป็นปลายเดือนพฤศจิกายนแล้ว อากาศเย็นลงไม่น้อย วันนี้ยังเป็นวันฟ้าครึ้มฝน ลมสารทพัดมาโดนตัวแล้วไอเย็นเสียดกระดูก
เธอกำลังเดินเที่ยวศาลเจ้าเฉิงหวง ถึงจะมีฝนโปรยปรายลงมาเบา ๆ แต่คนที่มาเที่ยวก็ยังเยอะมาก เพราะวันนี้เป็นวันอาทิตย์ หลายคนพาครอบครัวมาทั้งบ้าน บ้างก็เป็นคู่รักวัยรุ่นที่กำลังหวานกัน ทำให้ถนนแน่นขนัดจนเดินแทบไม่ได้
ซ่งซีซีเดินเที่ยวแป๊บเดียวก็ออกมา คนเยอะเกินไป รองเท้าของเธอเกือบถูกเหยียบหลุด เธอไม่ได้สนใจทิวทัศน์เท่าไร แต่ซื้อของกินเล่นมาหลายอย่าง กินจนหมดทั้งหมด ท้องก็แค่อิ่มประมาณสามส่วน
ไปกินข้าวกลางวันที่ร้านอาหารของรัฐแล้ว เธอก็นั่งรถเมล์กลับโรงงานทอผ้า ระหว่างทางยังซื้อผลไม้ลดราคามาหนึ่งถุง ห้าเหมาหนึ่งชั่ง เธอซื้อแค่หนึ่งหยวน จะจ่ายเพิ่มอีกชั่งเดียวยังไม่ยอมเลย ซ่งเชี่ยนไม่คู่ควร