กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีหยวนค่อนข้างประหลาดใจ กลับมีใจชอบหลานสาวในนามคนนี้เพิ่มขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็เป็นคนที่มีความมานะพยายาม
เฝิงอวี้ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนไม่รู้หนังสือ พอจะเอาไปอวดใครได้บ้างแล้ว
เลขาธิการเหลียงถามว่า “จะเรียกซ่งซีซีมาเดี๋ยวนี้เลยไหม”
เหลียงไห่อ้าปากจะพูด แต่ก็ลังเล ก่อนจะหุบปากลง
เขาเพียงแต่คิดว่า ในเมื่อซ่งซีหยวนตามมาถึงที่นี่เพื่อรับเป็นญาติ ก็ควรจะไปหาซ่งซีซีถึงที่เอง ถึงจะแสดงความจริงใจได้มากกว่า
แต่ถึงจะซื่อตรงแค่ไหนเขาก็เข้าใจดี ถ้าพูดออกไปแบบนั้น ต้องโดนพ่อด่าแน่
ซ่งซีหยวนพยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้เขาเริ่มสนใจอยากพบซ่งซีซีขึ้นมาบ้างแล้ว
เลขาธิการเหลียงส่งสายตาให้ลูกชาย “ไปเรียกซ่งซีซีมา”