เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหล่าหวังอ่านต้นฉบับจบในอึดใจเดียว ดวงตาสว่างกว่าแสงตะวันข้างนอก เปลี่ยนจากสภาพซบเซาหลายวันก่อนกลับมากระปรี้กระเปร่า
“เมื่อเช้ากินเนื้อกับพี่สะใภ้มาหรือไง? อารมณ์ดีตั้งแต่เช้าเลยนะ”
เหล่าหลี่เพื่อนร่วมงานเห็นท่าทางแบบนั้นก็อดแซวไม่ได้
“กินเนื้อจะสู้บทความของกวาอ้ายกั๋วได้ที่ไหน สมกับเป็นกวาอ้ายกั๋วจริง ๆ เรื่องที่เขียนใกล้ชีวิตมาก แถมยังเขียนได้เยอะอีก”
เหล่าหวังยื่นต้นฉบับให้เอง พลางยิ้มอย่างอารมณ์ดีดั่งลมวสันต์
ตอนเหล่าหลี่อ่านต้นฉบับ เขาก็ไปชงชา มานั่งจิบชาข้าง ๆ อย่างสบายอารมณ์ ชาเก่าปีที่แล้วยังทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ดื่มหลงจิ่งก่อนพิธีเช็งเม้ง
ราวยี่สิบนาทีต่อมา เหล่าหลี่อ่านต้นฉบับจบ คิ้วขมวดเล็กน้อย พูดอย่างกังวล “เรื่องน่าติดตามจริง ๆ แต่พาดพิงถึงคณะกรรมการปฏิวัติ จะมีปัญหาหรือเปล่า?”