ตอนที่ 102 พ่อ พ่อกับแม่ซื้อยาเบื่อหนูมาตายกันหน่อยได้ไหม

“ฉันไม่มีที่อยู่เลยนะ จะให้ไปนอนกลางถนนใหญ่หรือไง ฉันว่าพี่เยวี่ยฮวาเป็นคนดีนะ ทั้งสวยทั้งใจดี ยังทำไข่ต้มใส่น้ำตาลทรายแดงให้ฉันกินด้วย พ่อกับแม่ไม่เคยต้มให้ฉันเลย”

ซ่งซีซีเบะปาก แล้วก็เริ่มบ่นพร่ำซ้ำ ๆ แบบยายเซียงหลิน “พี่คะ ฉันได้ยินว่าพี่ได้กินไข่ต้มใส่น้ำตาลทรายแดงทุกวัน ตอนที่ลำบากที่สุด ฉันหิวจนต้องกินดินบนภูเขา แต่พี่กลับได้กินไข่ทุกวัน พี่คะ บางทีฉันก็สงสัยว่าพี่น่ะแหละที่เป็นลูกแท้ ๆ ของพ่อแม่ ส่วนฉันเป็นลูกที่เก็บมาเลี้ยงจากข้างนอก ไม่อย่างนั้นทำไมพ่อแม่ของฉันถึงได้ดีกับพี่ขนาดนั้น”

“ซีซี พี่ของหนูเสียพ่อแม่ตั้งแต่ยังเล็ก แถมยังเป็นลูกกำพร้าของวีรชน พ่อกับแม่จึงควรจะดีกับเธอหน่อยเป็นเรื่องธรรมดา”

ซ่งต้าเจียงกดขมับแรง ๆ แล้วอดทนอธิบาย