เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“รู้แล้ว”
ปลายสายมีเสียงผู้ชายคนหนึ่งเย็นชา แล้วก็วางสายไป
ได้ยินเสียงตื๊ด ๆ จากหูโทรศัพท์ เจ้าหน้าที่ก็เบ้ปาก ในใจบ่นว่า “ไม่มีอะไรตอบแทนเลย ขี้เหนียวจนน่าตาย สมแล้วที่ไม่ได้รับบ้าน!”
ชายที่เจ้าหน้าที่ว่าเป็นคนขี้เหนียว ตอนนี้กำลังระบายอารมณ์อยู่ในห้องทำงาน เขาแซ่หยาง ชื่อหยางเฉิง เป็นประธานคณะกรรมการปฏิวัติของชุมชนสังกัดโรงงานทอผ้า แม้ตำแหน่งจะไม่ใหญ่ แต่มีอำนาจจริงไม่น้อย แม้แต่ผู้อำนวยการโรงงานโจวก็ยังพูดจาอ่อนน้อมกับเขา
ตอนหนุ่มหยางเฉิงก็เป็นเจ้าหน้าที่จัดซื้อของโรงงานทอผ้า ชอบเล่นตุกติก ใช้เส้นด้ายเกรดรองแอบอ้างเป็นเส้นด้ายคุณภาพดี ยักยอกส่วนต่างราคาไว้เอง หลังพ่อของซางเยวี่ยฮวารู้เรื่อง ก็ไล่เขาออก แต่ยังนึกถึงบุญคุณเก่าเล็กน้อย จึงไม่แจ้งทางการให้เขาติดคุก
แต่หยางเฉิงกลับผูกใจเจ็บกับบ้านซาง อยากแก้แค้นมาตลอด เพียงแต่หลายปีก่อนเขาต้องหากินลำบาก ไม่มีความสามารถจะแก้แค้น