ตอนที่ 33 เจียงสุ่นสมชื่อ หน่อไม้จริง ๆ

“พี่ใหญ่เชื่อเธอ เรื่องนี้อย่าไปพูดข้างนอก มันไม่ดีต่อพี่สาวเธอ” ซ่งเจี้ยนกั๋วกำชับ

“แต่พี่สาวว่าฉันพูดพล่อย ๆ คนอื่นจะคิดว่าฉันติดนิสัยโกหก สิบเจ็ดปีมานี้ ฉันยอมหิวท้องยังไม่เคยพูดเท็จแม้ครึ่งประโยค ฉันยอมให้ใครมาสงสัยในศักดิ์ศรีของฉันไม่ได้ ต่อให้ต้องอดตายก็ไม่ยอม!” ซ่งซีซีมีสีหน้าน้อยใจ

“เรื่องในบ้านของเราเอง คนอื่นไม่ยุ่งหรอก พี่ใหญ่รู้ว่าเธอเป็นเด็กดี นิสัยบริสุทธิ์สูงส่ง”

ซ่งเจี้ยนกั๋วปลอบอย่างขอไปที แววตาก็ดูถูกดูแคลน พูดประโยคง่าย ๆ กลับยืดเยื้อวกไปวนมา ตรรกะก็ไม่สมเหตุสมผล ยังเป็นเชี่ยนเชี่ยนที่วางมือได้ดีกว่า

“มีแค่พี่ใหญ่ที่รู้แล้วมันมีประโยชน์อะไร ในชนบทฉันหิวจนเกือบตาย คนอื่นให้เงินให้ฉันโกหก ฉันยังไม่ยอมเลย ฉันไม่ใช่คนที่จะถูกเงินซื้อตัวได้ง่าย ๆ”

แววตาของซ่งซีซีเริ่มรำคาญนิด ๆ โง่จนน่าตาย เธอพูดชัดขนาดนี้แล้ว ยังไม่ยอมควักเงินออกมาปิดปากเธออีก