กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าซ่งเชี่ยนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอฝืนยิ้มกล่าวว่า “ตอนนี้ในใจฉันวุ่นวายจะแย่แล้ว ให้ฉันสงบสติก่อนได้ไหม?”
เธอยังเสียดายที่จะทิ้งโจวหงเหว่ย ตัวสำรองคนนี้ อยากยื้อเวลาออกไปสักพักให้ค่อย ๆ คิด
“ฉันให้เวลาเธอสงบสติได้ แต่หวังว่าจะไม่ให้ฉันรอนานเกินไป”
โจวหงเหว่ยยังยิ้มอย่างอ่อนโยน แต่รอยยิ้มไม่ถึงดวงตา หากซ่งเชี่ยนเงยหน้าขึ้น จะเห็นความเย็นชาในแววตาของเขา น่ากลัวยิ่งกว่าลมหนาวจากเนินศพไร้ญาติ
“ได้…”
ซ่งเชี่ยนฝืนยิ้มตอบรับ เธอต้องรีบตกลงความสัมพันธ์กับเจียงสุ่นให้ได้ แต่เจียงสุ่นทำเหมือนไม่แยแสเธอ เธอต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้ผู้ชายคนนี้มองเธอใหม่