กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีซีพูดจบด้วยความเศร้าโศกจนใจจะขาด ตรงหน้าพลันมืดไปหมด ร่างก็ล้มลงไปข้างหลังอย่างตรงทื่อ
เจียงสุ่นหิ้วถังขยะลงไปชั้นล่าง บ้านซ่งอยู่ติดกับทางเดินบันได ด้วยขายาวของเขาแค่ก้าวไม่กี่ก้าว เขาก็เพิ่งเดินมาถึงชั้นสอง ก็เห็นซ่งซีซีเป็นลม ผู้หญิงไม่กี่คนข้าง ๆ ยังไม่ทันตั้งตัว
เท้าเขาเร็วกว่าสมอง พุ่งเข้าไปในทันที มือขวาที่หิ้วถังขยะรับคนไว้โดยสัญชาตญาณ
คนอื่นเพิ่งรู้ตัว จึงรุมเข้ามาเซ้าซี้ถามไถ่ด้วยความห่วงใย
“ทำไมเป็นลมอีกแล้วล่ะ? โอ๊ย เด็กคนนี้ร่างกายอ่อนแอจริง ๆ!”
“ผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก จะดีได้ยังไง เด็กคนนี้ก็ซื่อเกินไป หิวท้องตัวเองเพื่อประหยัดธัญพืชมาเลี้ยงพ่อแม่ น่าเสียดาย ความกตัญญูทั้งหัวใจกลับไปลงหลุมหมา!”