ตอนที่ 14 ไปลงชื่อให้ซ่งเชี่ยนที่สำนักงานปัญญาชน

ซ่งซีซีบรรจุมันเทศกับข้าวโพดเต็มตะกร้าแล้วลงบันไดไป เธอไปหาจินอวี้ฉิน

จินอวี้ฉินหนีบเสื้อไหมพรมที่ถักค้างไว้ครึ่งตัวไว้ใต้รักแร้ กำลังจะไปทำงาน เธอทำงานอยู่ที่คลังเก็บของ สามีเป็นหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงงานทอผ้า ลูกเขยคนโตอยู่สำนักความมั่นคงสาธารณะ ลูกชายคนโตเป็นทหารอยู่ในกองทัพ ดังนั้นเอวเธอจึงแข็งเป็นพิเศษ มาสายหรือกลับก่อนก็ไม่มีใครกล้าว่า

“สวัสดีค่ะน้าจิน”

ซ่งซีซีเรียกเสียงเบา ๆ อย่างหวาด ๆ ต่อหน้าคนนอก เธอต้องรักษาภาพลักษณ์อ่อนแอขี้กลัวไว้ ห้ามพัง

“มีอะไร”

น้ำเสียงจินอวี้ฉินไม่ค่อยดี ยัยคนนี้แยกไม่ออกว่าอะไรดีอะไรชั่ว เธอไม่อยากสนใจเท่าไร

“น้าจิน เมื่อวานขอบคุณนะคะ นี่ของที่ฉันปลูกเอง อย่ารังเกียจเลย”