ตอนที่ 15 เงินเก็บในบ้านสี่พันแปดร้อย ชิงมา

เจ้าหน้าที่สองคนตกใจสุดขีด สหายชายมีปฏิกิริยาไวกว่า ก้าวขึ้นไปข้างหน้ารับซ่งซีซีไว้ได้ทัน แล้วพยุงเธอไปนั่งบนเก้าอี้

“ขอโทษนะคะ… ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ… ขอนั่งพักสักหน่อยก็คงดีขึ้น”

ซ่งซีซีอ่อนแอจนลืมตาแทบไม่ขึ้น หน้าซีดขาวโพลน ริมฝีปากไม่เหลือสีเลือดเลย ดูท่าทางพร้อมจะลาโลกได้ทุกเมื่อ

“ไม่ต้องพูดแล้ว ดื่มน้ำหน่อย”

สหายหญิงชงน้ำตาลที่ปกติตัวเธอเองยังไม่กล้ากินให้ เพราะกลัวจริง ๆ ว่าเด็กสาวคนนี้จะตายคาห้องทำงาน

หลังจากดื่มน้ำตาลแล้ว ใบหน้าซ่งซีซีเริ่มมีสีเลือดขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังอ่อนแอมาก ไม่มีใครสงสัยว่าเธอแกล้งทำ รูปร่างที่ผอมจนเหมือนโครงกระดูกนั้นโน้มน้าวใจคนได้ดีเหลือเกิน

ผ่านไปสิบกว่านาที ซ่งซีซีถึงค่อยฟื้นตัวขึ้นมา เธอรู้สึกผิดจนเกือบร้องไห้ “ขอโทษนะคะ ฉันทำให้พวกคุณลำบาก”