กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอยังมีมารยาทอยู่ไหม ใครสอนให้เธอถ่มน้ำลายใส่บะหมี่”
ซ่งเจี้ยนกั๋วทนไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ มีแต่น้องสาวพวกบ้านนอกคนนี้ที่ก่อเรื่อง บ้านไม่มีความบริสุทธิ์อีกเลย
“ไม่มีมารยาทน่ะสิ ก็ใครใช้ให้ฉันมีพ่อมีแม่เกิด แต่ไม่มีพ่อมีแม่เลี้ยงล่ะ พี่ใหญ่มีมารยาทขนาดนั้น เอาบะหมี่ให้ฉันที่หิวมา 17 ปีกินหน่อยสิ พี่ใหญ่คงไม่เสียดายใช่ไหม”
ซ่งซีซียิ้มหวานให้ แล้วดึงชามบะหมี่ที่ซ่งเจี้ยนกั๋วกินไปได้แค่สองคำมาถือไว้ แล้วก็ถ่มน้ำลายใส่
แถมยังดึงชามของซ่งเว่ยกั๋วมาถ่มน้ำลายใส่ ของสามีภรรยาซ่งต้าเจียงก็ด้วย ถ่มน้ำลายใส่จนครบทุกชาม
มองบะหมี่ห้าชามที่ส่งกลิ่นหอมอยู่ตรงหน้า ซ่งซีซียิ้มอย่างพอใจ เริ่มกินบะหมี่อย่างเอร็ดอร่อย
“คืนบะหมี่มาให้ฉัน พวกบ้านนอก”