กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“แม่ จะกินข้าวเมื่อไหร่เนี่ย หนูจะหิวตายอยู่แล้ว!”
ซ่งเว่ยกั๋วโวยวายด้วยความไม่พอใจ
“รอพ่อกับพี่สามกลับมาก่อนค่อยกิน หิวก็กินขนมปังสักชิ้นรองท้องไปก่อน”
สีหน้าเหอเฟิ่งเหลียนดูไม่ดีเอาเสียเลย ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอทำอาหารอยู่ที่ระเบียงทางเดิน มีคนจำนวนมากมาสืบถามเรื่องลูกสาวอกตัญญูคนนั้น พูดจาแดกดันเสียดสี ทำให้เธอโมโหจนแทบขาดใจ
ตั้งแต่ลูกสาวอกตัญญูคนนี้กลับมา ก็ไม่มีเรื่องไหนราบรื่นเลย ยังเหลืออีกสองเดือนกว่าจะได้ลงชนบท เธอก็ได้แต่อดทนไว้ อึดอัดจนแทบตาย!
“แบ่งกับข้าวเผื่อพวกเขาไว้หน่อยก็ได้นี่? ทำไมต้องให้พวกเราอดข้าวด้วยล่ะ!”
ซ่งเว่ยกั๋วตะโกนอย่างเดือดดาล วันนี้มีเนื้อ เขาไม่ยอมกินขนมปังเด็ดขาด