ตอนที่ 5 พ่อแม่ของพี่ตายหมดแล้ว ฉันอิจฉาเธอจัง

“ซีซี หลายปีมานี้หนูลำบากแล้ว พ่อกับแม่ก็ไม่มีทางเลือก พี่เชี่ยนเชี่ยนของหนูไม่มีพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก อยู่คนเดียวอย่างไร้ที่พึ่ง พ่อของเธอยังเป็นพี่น้องที่ดีของพ่อ พ่อจะปล่อยไว้ไม่ได้ แม่ของหนูสุขภาพไม่ดี ดูแลเด็กสองคนไม่ไหว จึงได้แต่ส่งหนูไปชนบท หนูอย่าโกรธพ่อกับแม่เลย”

แบกคนเดินไปมา ซ่งต้าเจียงเดินจนหอบหายใจ ในความทรงจำของเขาเด็กคนนี้ยังหว่านล้อมง่าย ก่อนหน้านี้ต้องเป็นเพราะเหอเฟิ่งเหลียนพูดไม่เข้าหู เด็กคนนี้ถึงได้มีแรงอาฆาต

ขอเพียงเขาหว่านล้อมดี ๆ ก็ต้องทำให้เด็กคนนี้หายโกรธได้แน่

“หนูไม่โกรธค่ะ โทษแค่ตัวเองไม่มีความสามารถ ไปเกิดในบ้านที่พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ดี ๆ พ่อคะ ทั้งหมดเป็นความผิดของหนู”

ซ่งซีซีพูดเสียงอ่อนหวาน น้ำเสียงยังจริงใจเป็นพิเศษ