กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“แค่นี้เองหรือ เจ้านี่ช่างเป็นคนที่กินองุ่นไม่ได้ก็เอ่ยว่าองุ่นเปรี้ยวเสียจริง เพื่อแพรแสงจันทราชุดนี้ หากไม่ใช่เพราะข้า…”
ชายหนุ่มพลันหุบปาก
“เจ้าหน้าขาว เหตุใดไม่พูดต่อเล่า เป็นอะไรไปเล่า กลางค่ำกลางคืนกลับปีนขึ้นหลังคาบ้านผู้อื่น หากเจ้าไม่ใช่โจรแล้วจะเป็นอะไร แพรแสงจันทรานี่คงไม่ได้ขโมยมาหรอกกระมัง!”
โจวชิงหว่านกล่าวพลางรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้จริง ๆ อย่างไรเสียก่อนหน้านี้น้องห้าก็เคยขนแพรแสงจันทราไปทั้งคันรถ การปรากฏตัวของมันที่นี่จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด
“ผู้ใดกล่าวว่าขโมยมา นี่ท่านแม่ของข้ามอบให้ข้า!”
มุมปากของโจวชิงหว่านกระตุกอย่างอดไม่ได้
“เจ้าเป็นบุรุษผู้หนึ่ง จะสวมแพรแสงจันทราไปทำไม ทำตัวกระตุ้งกระติ้งราวกับสตรี”