กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เจ้าแอบดูห้องหอของหญิงก็ผิดอยู่แล้ว เจ้าทำเช่นนี้ที่บ้านข้าคงถูกตีจนตาย”
“ตอนข้าอยู่บ้าน ข้าอยากไปที่ใดก็ไปได้ จะไปรู้มากมายได้อย่างไร อีกทั้งหญิงชาวเหลียวของพวกข้าก็ไม่เหมือนหญิงชาวซ่งของพวกเจ้า”
“เจ้าเป็นชาวเหลียวหรือ? ที่นี่เป็นแผ่นดินเก่าของแคว้นจิ้นนะ”
“ชาวซ่งของเจ้ามาได้ ชาวเหลียวของข้าก็ย่อมมาได้ เอ่อ ข้าไม่มีเงินติดตัว แพรแสงจันทรานี้ล้ำค่า ข้าใช้มันเป็นค่าชดเชยได้หรือไม่?”
ซางจี๋ยื่นแพรแสงจันทราให้โจวชิงหว่านอย่างเสียดายยิ่ง แม้ทั้งสองจะต่อสู้กัน แต่ไม่สู้ก็ไม่รู้จักกัน แม้คนที่ถูกตีตั้งแต่ต้นจนจบจะเป็นเขาก็ตาม แต่ไม่เป็นไร เขาเป็นชายชาติชายไม่ถือสาหญิง