ตอนที่ 133 เมล็ดหูหมา

“เจ้านี่ชักช้ายิ่งนัก พี่สามของข้าขุดได้เกือบครึ่งกระบุงแล้ว แต่เจ้ากลับขุดได้เพียงไม่กี่ก้อน มิสู้คืนจอบให้ข้า แล้วให้ข้าลงมือเองเถิด”

ซื่อหยาเห็นฮั่วหงอี้ทำงานเชื่องช้าถึงเพียงนั้น ก็แทบอยากแย่งจอบมาลงมือเอง

“ข้าเพิ่งเริ่มจับจอบ ยังไม่คุ้นเคย”

ล้อเล่นอันใดกัน ตัวเขาเป็นบุรุษผู้สง่างามผู้หนึ่ง จะสู้สตรีไม่ได้เชียวหรือ ไม่ว่าอย่างไรก็คืนจอบกลับไปไม่ได้

“เจ้าเหนื่อยแล้วหรือไม่ มิสู้ส่งจอบมาให้ข้าเถิด พี่สามขุดได้ถึง 2 กระบุงแล้ว ส่วนเจ้าก็เพิ่งขุดครบ 1 กระบุง”

ซื่อหยามองฮั่วหงอี้ที่ความเร็วช้าลงอีกครั้ง แล้วอดเอ่ยปากไม่ได้

ขอเพียงมองไม่เห็นใบหน้าของฮั่วหงอี้ ซื่อหยาก็พูดจาคล่องปากเป็นอย่างยิ่ง

“ข้ากระหายน้ำ ขอดื่มน้ำสักหน่อย”