ตอนที่ 134 อดีตของอู๋หยวนซวง

ยามกินช่างสำราญเพียงใด ยามนั่งยอง ๆ บนส้วมก็ “เจ็บปวด” เพียงนั้น

วันที่ 2 ที่พักอยู่ในตระกูลโจว ในที่สุดคนของฮั่วหงอี้ก็ตามมาพบ พวกเขาสูญเสียไป 2 คน ส่วนที่เหลือล้วนไม่เป็นอะไรมาก และทำแผลเรียบร้อยแล้ว

“ข้ารอคอยวันที่พวกเจ้าเดินทางมาเมืองหลวงอยู่ ถึงเวลานั้นข้าจะเป็นเจ้าภาพเอง”

หลังจากได้เมล็ดหูหมามาอย่างราบรื่น แม้จะอาลัยอาวรณ์เพียงใด เขาก็ต้องจากไป สหายตระกูลโจวถูกใจเขายิ่งนัก เหล่าแม่นางตระกูลโจวก็ไม่เหมือนแม่นางในเมืองหลวงเหล่านั้น

ทางด้านมู่เสี่ยวหน่วนได้รับจดหมายที่โจวต้าหลางเขียนมาแล้ว เมื่อเห็นชื่อคุณหนูตระกูลอู๋ที่กล่าวถึงในจดหมาย นางก็อดทอดถอนใจถึงความมหัศจรรย์ของโชคชะตาไม่ได้

คนบางคนถูกกำหนดให้ต้องอยู่ด้วยกัน ต่อให้ท้ายที่สุดกลายเป็นคู่แค้น ก็ไม่มีผู้ใดขัดขวางได้