กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ศัตรูของเจ้าอาจยินดีจ่ายเงินยิ่งกว่าเจ้าด้วยซ้ำ”
ไม้ในมือมู่เสี่ยวหน่วนฟาดออกไป ปักลงบนต้นไม้ข้างแก้มของเด็กหนุ่ม
ใบหน้าของเด็กหนุ่มพลันดำครึ้ม ซื่อหยาจึงเพิ่งสังเกตว่าเด็กหนุ่มผู้นี้หน้าตาดูดีอยู่ไม่น้อย แต่ทว่า…
“อ๊ะ! ท่านแม่ เหตุใดเขาจึงไม่สวมเสื้อ”
ซื่อหยามองแวบหนึ่งแล้วรีบหันหน้าหนี นางไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ อีกแล้ว พี่ชายในบ้านเปลือยอกฝึกยุทธ์นางก็ไม่คิดว่ามีอันใด แต่หลังจากพี่ใหญ่กลับมาดุพี่สองพี่สามยกใหญ่ ซื่อหยาจึงได้รู้ภายใต้คำชี้แนะของแม่เฒ่าเหมยว่า ชายหญิงไม่ควรแตะต้องกัน แม้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดก็ไม่อาจถือกันตามอัธยาศัยเกินไป