ตอนที่ 48 ขายน้ำชาเถอะ

โจวต้าหลางวางตะกร้าสะพายลง แล้วหยิบผ้าผืนหนึ่งออกมาจากข้างในมาคลุมบนตะกร้าสะพาย จากนั้นก็หยิบกระบอกไม้ไผ่และถ้วยไม้ไผ่เล็กออกมา

“แยมผลไม้คืออะไร?”

ของแปลกใหม่ย่อมดึงดูดผู้คนได้เสมอ

“เป็นแยมผลไม้ที่เคี่ยวจากผลไม้ รสเปรี้ยวหวานอร่อย ใส่น้ำผึ้งไว้ อย่าดูว่ากระปุกเล็กเพียงนี้ ขอเพียงตักหนึ่งช้อนแบบนี้ ก็ผสมน้ำได้ถึงหนึ่งกระบอกไม้ไผ่ กลิ่นหอมยิ่งนัก ท่านลุงลองชิมหรือไม่?”

โจวเอ้อร์หลางรีบร้องเชิญชวน พอเปล่งเสียงแล้ว ใบหน้าก็ด้านขึ้นด้วย

“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ของหวานเลี่ยนแบบนี้ ผู้ชายตัวใหญ่ที่ไหนจะกิน”