ตอนที่ 31 หิมะตกแล้ว

“ไม่ขาย ต้าหลางไปเล่าเรียนแล้ว ปลายปีจะกลับมา ถึงตอนนั้นวันที่ห้าก็ต้องไปอีก อย่างไรก็ต้องส่งให้ท่านอาจารย์ของเขาสักหน่อย เก็บไว้กินเอง เคี่ยวเป็นน้ำมันแล้วเก็บได้”

มู่เสี่ยวหน่วนไม่คิดจะขายเลยแม้แต่น้อย แกนผลึกในมิติไม่อาจนำออกมาใช้ได้ ถึงฤดูเหมันต์แล้วพลังพิเศษก้าวหน้าช้า จึงได้แต่พึ่งอาหารการกินมาถมเติม หากไม่ใช่เพราะไม่อยากดูแปลกแยกเกินไป นางยังอยากซื้อกลับมาอีกเสียหน่อยด้วยซ้ำ

“ไม่เคยเห็นใครกลัวหนาวเท่าเจ้า ข้าเป็นหญิงชราคนหนึ่งแล้วยังทนหนาวกว่าเจ้าได้”

“ข้ารู้สึกว่าฟ้านี้ใกล้จะตกหิมะแล้ว ท่านต้องระวังรักษาหัวเข่าให้ดี โรคขาเย็นเรื้อรังนั้นไม่ได้เด็ดขาด”