กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เถ้าแก่ ข้ายังชิมรสได้ไม่เต็มที่เลย”
เสี่ยวเอ้อร์ทำหน้าเวทนาน่าสงสาร เถ้าแก่ยกมือ หยิบเมล็ดสนอีกเม็ดใส่ปาก “ราคาสองเท่า รีบไป”
“ได้เลยขอรับ! 1 ชุด 3 อีแปะ ท่านจดจำไว้ด้วยขอรับ!”
เสี่ยวเอ้อร์เล่นกลอุบายเล็ก ๆ อย่างแยบยล จากนั้นก็วิ่งกระวีกระวาดหอบเมล็ดสนไปส่งที่ห้องครัวหลังร้าน
ตัวเองซื้อไว้ 2 ชุดด้วยราคา 5 อีแปะ ยังเหลือติดกระเป๋าไว้นิดหน่อย ราคาสองเท่ากลับได้กำไร 1 อีแปะ กำไร กำไร!
ในห้องครัวหลังร้าน เถ้าแก่กับพ่อครัวใหญ่ลองแล้วลองอีก รสชาติก็ยังขาดอะไรไปสักอย่าง แต่เมล็ดสนคั่วมีอยู่เพียงเท่านั้น กินจนหมดแล้ว ไม่มีของเทียบเคียง คราวนี้ยิ่งหาที่มาของปัญหาไม่เจอ