ตอนที่ 32 แผลหิมะกัด

หลายคนกลับเข้าห้องเสียงดังพอสมควร มู่เสี่ยวหน่วนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก

“เข้ามากันให้หมด”

เมื่อได้ยินเสียง พวกที่คิดว่าจะถูกด่า ก็หดหัวหดคอเดินเข้ามาในห้อง

ไอเย็นที่พวกเขาพาเข้ามาทำให้มู่เสี่ยวหน่วนหนาวจนต้องสูดลมหายใจเย็นเข้าปอดยาว

“เปลี่ยนเสื้อผ้าเสีย ของเปียกก็ผึ่งให้แห้งก่อนค่อยใส่ มาเติมไฟให้ข้าหน่อย”

ข้าไม่มีแรงจะด่า อยากสั่งเสียให้เสร็จแล้วมุดกลับเข้าไปในผ้าห่มต่อ เพราะอย่างไรพวกนี้คือแรงงานเด็กน้อยของข้าในตอนนี้ หากล้มป่วยลงก็ยุ่ง

ไม่ถูกด่า กลับได้รับความห่วงใยที่จู่โจมมา โจวเอ้อร์หลางเกือบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่