กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เหตุใดจึงมีแค่เด็กน้อยสองคนรับหน้าที่ปรุงอาหาร ผู้ใหญ่ในบ้านเจ้าอยู่ที่ใด?”
ชายผู้นั้นอดสงสัยไม่ได้
“แม่เลี้ยงกำลังพักผ่อน พี่ชายทั้งหลายทำได้”
ถ้อยคำไร้เดียงสาของซื่อหยา นางไม่รู้เลยว่าคำพูดของตนเมื่อตกถึงหูคนนอกก็ถูกบิดเบือนความหมายในทันที
“อะไรกัน เหตุใดจึงมีหญิงใจอำมหิตเช่นนี้ ให้เด็กกลุ่มหนึ่งทำงาน หากถูกน้ำร้อนลวกหรือเจอพวกฉุดเด็กเข้าเป็นอย่างไร เด็กน้อยไม่ต้องกลัว เจ้าบอกพี่ชายมา ข้าจะไปหาแม่เลี้ยงของเจ้าเพื่อพูดให้รู้แล้วรู้รอด”
ชายผู้นั้นพลันโกรธขึ้นมา ผู้คนรอบข้างได้ยินคำว่าแม่เลี้ยงสองคำก็รู้สึกไม่ดี