กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อะไรนะ? เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าพวกเรามีความสุขกันมาก
ประตูห้องเปิดออก เสิ่นตัวจินชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นโม่ชิงที่ดูใบหน้าผ่องใสผิดปกติ
มันต่างจากเมื่อคืนลิบลับ ดูออกเลยว่าต้องมีเรื่องน่ายินดีอะไรเกิดขึ้นแน่
ไม่เพียงเท่านั้น โม่ชิงยังยิ้มให้พวกเธอด้วย “มาหารั่วรั่วหรือ?”
เหนียนเจียและเสิ่นตัวจินแทบจะขวัญหนีดีฝ่อ
ต้องรู้ก่อนว่าหลายวันที่ผ่านมา ผู้ใช้วิชาอาคมลึกลับคนนี้มักทำเป็นเมินเฉยใส่พวกเธอตลอด ต่อให้มีพูดด้วยบ้าง ก็เป็นเพราะช่วยพูดแทนหลีหยางเท่านั้น
วันนี้จู่ ๆ เขากลับเป็นมิตรขนาดนี้ จะไม่ให้พวกเธอรู้สึกเหมือนเห็นผีได้ยังไง
“ชะ...ใช่แล้วล่ะ อยากมาถามว่าพวกเราจะออกเดินทางกันเมื่อไหร่ หรือว่าต้องพักอยู่ที่นี่กันต่อ?”