กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอ๊ะ เมียจ๋า?
ตึก... ตึก...
เสียงฝีเท้าเป็นจังหวะดังมาจากนอกห้อง
หลีหยางสะดุ้งสุดตัว รีบเดินออกจากห้องลับ ทว่ากลับต้องเจอกับความซวย เพราะนางปิดประตูบานนี้ไม่เป็น
ดูเหมือนว่าแผ่นไม้นั่นต่อให้ผลักกลับไปที่เดิมก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรทั้งสิ้น
เห็นท่าว่าเสียงฝีเท้ามาถึงหน้าประตูแล้ว หลีหยางก็เลิกสนใจเรื่องอื่น พุ่งตัวไปที่ห้องโถงหลัก ชำเลืองมองถ้วยชาและกาน้ำชาเซรามิกบนโต๊ะ ก่อนจะรีบทิ้งตัวลงนอนบนตั่งเล็ก
เงาร่างของคนสะท้อนผ่านหน้าต่างประตูเข้ามา
แอด... ประตูใหญ่ค่อย ๆ ถูกผลักเปิดออก
ชายรูปร่างสูงใหญ่ที่สวมหน้ากากยิ้มก้าวเท้าเข้ามา
ช่วงไหล่กว้าง เอวสอบ แม้จะสวมกางเกงหลวมโคร่งแบบโบราณอยู่ แต่มองปราดเดียวก็รู้ว่าขาทั้งสองของเขาที่ซ่อนอยู่ใต้ชายเสื้อเรียวยาวและตรงเป๊ะ