กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 โดนผ่าไม่เสียเปล่า
หลังจากฟื้นเรี่ยวแรงแล้ว อวิ๋นเหยาก็จับตัวเองปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดสะอ้าน เปลี่ยนชุดกระโปรงชุดใหม่ จากนั้นจึงก้าวยาว ๆ เข้าไปในโถงใหญ่
เทพประจำเมืองไม่รู้หลบไปซ่อนตัวอยู่ที่ใด แม้แต่ในรูปปั้นก็ไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขา
อวิ๋นเหยาก้าวขึ้นหน้าไปเคาะสองที “ตาเฒ่าเทพประจำเมือง?”
ไม่มีใครขานรับ
“ตาเฒ่าเทพประจำเมือง! ออกมา!”
ยังคงไม่มีใครขานรับ
“ได้ แกล้งตายใส่องค์หญิงผู้นี้ใช่หรือไม่?” อวิ๋นเหยาเท้าสะเอวยืนอยู่ตรงหน้ารูปปั้น แหงนหน้ามองใบหน้าดินปั้นของรูปปั้นเทพประจำเมือง
“องค์หญิงผู้นี้จะนับถึงสาม หากเจ้ายังไม่โผล่มาอีก ข้าจะรื้อศาลเจ้าผุ ๆ หลังนี้ของเจ้าเสีย!”
“หนึ่ง…” รูปปั้นในโถงยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ