กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 ถูกฟ้าผ่าอีกแล้ว
หนึ่งเค่อต่อมา พวกองครักษ์เงาหามศพ ประคองผู้บาดเจ็บ กลิ้งเกลือกคลานหนีไป
อวิ๋นเหยายืนอยู่กลางลานกว้าง สองมือทำเป็นรูปแตร ตะโกนเสียงดังใส่แผ่นหลังที่พวกเขาจากไปว่า “ยินดีต้อนรับครั้งหน้าด้วยนะ!”
ร่างของทุกคนชะงักพร้อมกัน ฝีเท้าที่จากไปก็เร็วขึ้นอีกเล็กน้อย
อวิ๋นเหยาโบกมืออีกครั้ง แล้วหันหลังเตรียมเข้าไปในโถงเพื่อหาตาเฒ่าเทพประจำเมืองคุยเล่น
แต่พอเพิ่งก้าวขึ้นบันได เท้ายังไม่ทันแตะพื้น เบื้องบนก็พลันมืดลง
ความรู้สึกคุ้นเคย ขนทั้งตัวลุกชันอย่างคุ้นเคย
อวิ๋นเหยาเงยหน้าขึ้นพรวด ก็เห็นในชั้นเมฆเบื้องบนมีแสงสายฟ้าแลบวูบวาบ ราวกับมีอัสนีสายฟ้ากำลังก่อตัว เปรี๊ยะ ๆ ราวกับจุดประทัดในวันตรุษ