เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 งานเลี้ยงแต่งงาน
คุณย่าเฮ่อทำตามธรรมเนียมของบ้านเกิด โดยใช้เส้นด้ายสองเส้นขึงเพื่อถอนขนอ่อนบนใบหน้าให้อ้ายลี่ จากนั้นใช้หวีไม้ท้อตัวใหม่หวีผมให้เธอ ไม่ได้เลือกทรงผมที่ซับซ้อนมากนัก แต่เป็นทรงเกล้ามวยผมที่หญิงสาวแต่งงานแล้วนิยมทำกันในสมัยก่อน
เฮ่อหวงซื่อมีฝีมือประณีตมาก เธอค่อย ๆ เกล้าผมของอ้ายลี่ทีละปอยไว้ด้านหลังศีรษะ สุดท้ายก็ปักเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ประดับไข่มุกชิ้นหนึ่งลงไป
นี่เป็นของที่หญิงชราเก็บสะสมไว้เอง แม้จะเป็นเพียงไข่มุกเม็ดเล็กขนาดเมล็ดข้าวเรียงอยู่หลายวง แต่ก็มีข้อดีตรงที่ดูเล็กกะทัดรัดและประณีตงดงาม เวลานี้เมื่ออยู่ใต้แสงไฟ ไข่มุกเหล่านั้นจึงเปล่งประกายแวววาวอย่างนุ่มนวล
หญิงชรากระซิบบอกอ้ายลี่ว่า
"เครื่องประดับผมชิ้นนี้ เมื่อก่อนย่าตั้งใจจะยกให้แม่ของหลาน แต่ภายหลังไม่มีโอกาสใช้ไม่ใช่หรือ? ตอนนี้ให้หลานก็เหมาะพอดีเลย!"
คราวนี้ตอนหญิงชราเดินทางจากบ้านเกิดมาเมืองเซินเฉิง เธอตั้งใจนำเครื่องประดับชิ้นนี้ติดมาด้วยเพื่อจะมอบให้อ้ายลี่ ต่อมาเมื่อรู้ว่าเด็กทั้งสองจะจัดงานเลี้ยงแต่งงานในเดือนอ้าย จึงตัดสินใจรอจนถึงวันนี้ค่อยหยิบออกมา
เฮ่อหวงซื่อยังทาแป้งไข่มุกเล็กน้อยลงบนใบหน้าให้อ้ายลี่
"ของนี่ดีกว่าครีมบำรุงผิวที่พวกเธอใช้กันตอนนี้อีก ย่าจะทาให้หลานสักหน่อย แล้วหลานก็จะรู้เอง"
อ้ายลี่ยิ้ม